Στην ουρά για μια δουλειά 30.000… απολυμένοι ποδοσφαιριστές

Διαβάστε επίσης

Ο Αντόνιο Γκουλίνο, πρώην μέσος της Φότζα, της Ατλέτικο Κατάνια και της Ραγκούζα, ομάδες που τις συνέθλιψε η κρίση, πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο είχε τελειώσει τουριστικές επιχειρήσεις. «Όταν τελείωσα με το ποδόσφαιρο δούλεψα ως πιτσαδόρος και σερβιτόρος. Τώρα κάνω τον ναυαγοσώστη. Όταν το ποδόσφαιρο σου γυρνάει την πλάτη, πρέπει να βρεις το κουράγιο και την δύναμη να αντιδράσεις. Συνάδελφοί μου περνάνε χειρότερα, εγγεγραμμένοι για χρόνια στο ταμείο ανεργίας. Η δουλειά λείπει σε όλους. Φανταστείτε σε εκείνους που πέρασαν μια ζωή κυνηγώντας μια μπάλα», θα πει.

Κάτι ξέρει για αυτό ο Τσέχος Γιάροσλαβ Σέντιβετς, πρώην μέσος των Περούτζια και Σαλερνιτάνα. Έχει να πάρει μισθό εδώ και τρία χρόνια και σήμερα με την οικογένειά του φιλοξενείται από μια θεία του. Ο Σαλάχ Εντίνε 27 ετών Ιταλόμαροκινός μέχρι κάποιο χρόνο πριν αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα Promozione. Ο υποβιβασμός λόγω χρεών της ομάδας του, του στέρησε τα 400 Ευρώ το μήνα που ήταν η εγγύηση της επιβίωσής του. Χρήματα, τα οποία έπρεπε να αντικαταστήσει κάνοντας ότι δουλειά βρεθεί: ξυλουργός, ελαιοχρωματιστής.

Equipe Italia, είναι μια ένωση με τμήματα από περιοχή σε περιοχή που δημιουργήθηκε το 2006, ως αποτέλεσμα της κρίσης στον τομέα που πολλαπλασιάζει τους ανέργους και τους επισφαλείς. «Τον πρώτο χρόνο ήρθαν σε μας καμιά τριανταριά», θα πει ο Αντόνιο Τροβάτο υπεύθυνος του τμήματος της Equipe Italia στην Καμπανία και θα συνεχίσει: «Σήμερα μπροστά από τις πόρτες μας είναι πάνω από 100 και του χρόνου που οι επαγγελματικές ομάδες θα πέσουν από τις 90 στις 60 θα είναι ακόμη περισσότεροι».

Κάποια εποχή οι δήμοι πρόσφεραν βοήθεια στο ποδόσφαιρο. Οι μικρές τοπικές ομάδες λάμβαναν χρηματοδότηση μέχρι και ως το 70% του ετήσιου προϋπολογισμού τους. Τώρα με τις περικοπές στα ταμεία των δήμων, το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να είναι προτεραιότητα…

Παλαιότερα άρθρα: