Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη!

arena-12-9
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Ζαχαρίας Λουδάρος

Τι καταλάβαμε από την προεκλογική περίοδο που διανύουμε; Πώς για να βγάζει η Μέρκελ τις selfies με χαρούμενους Σύριους πρόσφυγες και να ξαναφτιάχνει το image της αυστηρής αλλά δίκαιης «μητέρας», το οποίο είχε γρατζουνιστεί άσχημα διεθνώς, μετά το γεμάτο αγγλοσαξονικό φλέγμα #This Is a Coup, θα πρέπει τα νησιά μας «να τρώνε όλο το σκατό», για να κατηγορηθούμε στο τέλος και σαν φασίστες.

Πράγματι, ο κ. Γιούνκερ είχε δίκιο όταν είπε πως «η Ευρώπη είναι ο φούρναρης στην Κω». Αλλά αυτόν τον φούρναρη, ο κ. Γιούνκερ τον υποχρεώνει να πληρώνει ΕΝΦΙΑ, να προκαταβάλει το 100% του φόρου του και να ζει με ΦΠΑ 23%, σε ένα ακριτικό νησί που μόνο από τον τουρισμό έχει να προσδοκά ενώ δεν του εξασφαλίζεται η παραμικρή ανταποδοτικότητα για τους φόρους που πληρώνει. Τίποτα από όλα αυτά δεν απασχολεί τον Γερμανό ή Λουξεμβουργιανό φούρναρη, ο οποίος δεν θα δώσει κανένα ψωμί σε κανέναν… Αν ο κ. Γιούνκερ αυτό μπορεί να το λέει «οικογένεια», προφανώς εννοεί στον κώδικα της Μαφίας.

Μέσα σ’ αυτή την «όμορφη ατμόσφαιρα», χάσαμε τη μάχη με τη στρατηγική Τσίπρα; Χάσαμε τη μάχη για να αποφύγουμε έναν πόλεμο. Τώρα τα «πως» και τα «γιατί» δεν έχουν τόση σημασία. Σημασία έχει να σκεφτούμε ψύχραιμα, αν το μόνο που μας μένει είναι να διαχειριστούμε την ήττα ή να… πάρουμε τα όπλα. Το δίλημμα ποτέ δεν ήταν και δεν θα είναι «ευρώ ή δραχμή». Το δίλημμα ήταν εξαρχής και εξακολουθεί να είναι: «ευρώ ή εμφύλιος». Αυτό το δίλημμα δεν μπορεί να επιλυθεί με όρους προσφυγής σε εκλογές, καθώς αντανακλά σε θεμελιακές γεωπολιτικές σταθερές. Κάθε μετατόπιση και της παραμικρής μοίρας στις γεωπολιτικές συντεταγμένες, σημαίνει όχι απλά πολιτική αλλά πολιτειακή ρευστότητα και εν τέλει σύγκρουση.

Η δημοκρατία είναι σε αδιέξοδο. Αυτή είναι μια αλήθεια που οφείλουμε να την παραδεχτούμε, από τη στιγμή που δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις τις «κλειστές τράπεζες» με ένα ψηφοδέλτιο. Δημοκρατία σημαίνει τουλάχιστον δυο επιλογές. Εδώ μιλάμε για μία… Εκτός κι αν εξετάσουμε ως επιλογή τον πόλεμο. Ο οποίος στη σημερινή εποχή, κληρονόμο του “make love, not war”, μπορεί να είναι μόνον εμφύλιος. Οπότε και η «παγκόσμια κοινή γνώμη» είναι ήσυχη πως φταίνε αυτοί που «σκοτώνονται μεταξύ τους» και κανείς άλλος.

Σε μια «δημοκρατία» λοιπόν η οποία είναι αναγκασμένη πλέον να σκηνοθετείται ως τις παραμικρές της λεπτομέρειες για να μοιάζει τέτοια χωρίς να είναι φυσικά, μιλάμε στην ουσία για «το τέλος της πολιτικής». Η πολιτική έχει πάψει προ πολλού να είναι η τέχνη του εφικτού και γίνεται «ο κόσμος του Disney». Ο Λαφαζάνης πάει με ταξί στο Νομισματοκοπείο και η Ζωή αλλάζει λάστιχο… Τι είπατε; Η φαντασία στην εξουσία ή αλλιώς… «ό,τι θέλουν τα παιδιά».

Υπό αυτές τις συνθήκες, η σοφή ρήση του Κινέζου κομμουνιστή ηγέτη Ντενγκ Χσιάο Πινγκ: «Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, μου είναι αδιάφορο. Αρκεί να πιάνει ποντίκια», θα καθησυχάζει την αριστερή μου συνείδηση πίσω από το παραβάν καθώς θα ρίχνω «δαγκωτό» στο … νέο Τσίπρα!

ΥΓ: Στη διάρκεια του «εικονικού πνιγμού» τον οποίο υπέστη και έχοντας απωλέσει τις αισθήσεις του «μεταφέρθηκε» σε ένα παράλληλο σύμπαν, στο οποίο είδε τη Νέα Ελλάδα να αναδύεται μέσα από το νερό σαν αναγεννημένη Αφροδίτη. Μόλις συνήλθε, συνειδητοποίησε ασφαλώς την ακρότητα της μεθόδου, όμως είχε πλέον στο μυαλό του ένα καθαρό όραμα για το «αναπτυξιακό μπουμ» της χώρας μέσα στην ευρύτερη Μεσόγειο. Τότε βρήκε ξανά τον εαυτό του κι αναφώνησε, συντονιζόμενος με τον «εσωτερικό ρυθμό» της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων: «Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη!». Γαμάτο;

Παλαιότερα άρθρα:

5 απαντήσεις στο “Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη!”

  1. Εξαιρετικό το άρθρο σου Ζαχαρία.
    Συνδυαστικό, αποκαλυπτικό και μάλλον προφητικό περί του επερχόμενου -έστω ιδιόμορφου- εμφυλίου.
    Το δίδαγμα, ουσιαστικό. Προσοχή… μην και πεθάνει πρώτα ο νεκροθάφτης και πάει το μήνυμα στράφι.
    Εκτός κι αν υπόρρητα ως νεκροθαφτης ορίζεται η κυρία Μερκελ….

  2. Όταν και οι τελευταίοι “ευρωλάγνοι” θα καταλάβουν ότι με το ευρώ, μέσα σε λιγώτερα από 10 χρόνια επτωχεύσαμε και αλυσοδεθήκαμε εξ αιτίας του , τότε ίσως και αυτοί ξυπνήσουν , αλλά θα είναι πολύ αργά γιά όλους μας.
    Το δίλημμα, αγαπητέ κύριε Λουδάρο, είναι “ευρώ ή δραχμή” ! Δεν είναι φυσικά
    το μοναδικό δίλημμα που αντιμετωπίζουμε αλλά είναι το , κατ΄εξοχήν, κυρίαρχο !

    Με την δραχμή , μεταπολεμικά και πάνω από 50 χρόνια έζησε η Ελλάδα χωρίς
    να πτωχεύσει . Καί πετρέλαιο είχαμε και φάρμακα είχαμε και βιομηχανία είχαμε
    και εξαγωγές κάναμε . Δεν είχαμε βέβαια την ανεργία , την φτώχεια και την
    απελπισία που σήμερα μας πλημμυρίζουν . Το δημόσιο χρέος της χώρας μας
    περί το τέλος του 1974 , μετά από την επτάχρονη δικτατορία ήταν μόλις 115 δις
    δραχμές , δηλαδή περίπου 350 εκατομμύρια ευρώ. Σήμερα, 40 χρόνια μετά , είναι 1.000 φορές υψηλότερο !

    Δεν εξηγείτε από πού συνάγετε ότι ο προσεχής πόλεμος θα είναι εμφύλιος.
    Δεν υπάρχει τίποτε που να οδηγεί σε μία τέτοια διαπίστωση. Θα συμφωνούσα
    μαζύ σας αν γράφατε ότι ο προσεχής πόλεμος θα έχει αιτία το ευρώ και θα
    προκληθεί από αυτούς που έχουν συμφέρον να παραμένει η πατρίδα μας σε
    αυτό , προκειμένου να μπορούν να την λεηλατούν.

  3. Δηλαδή να ψηφίσουμε Τσίπρα ή οχι; Τι μας προτείνεις στο τέλος; Δεν κατάλαβα! Επειδή είπες τη λέξη “γαμάτο” δεν σημαίνει ότι και το κείμενο σου είναι το ίδιο. Μάλλον γάματο θα έλεγα αδελφέ με όλο το σεβασμό κιόλας!

  4. Το δίλημμα, κ. Λουδάρο, «ευρώ ή εμφύλιος» μας θυμίζει “τον Καραμανλή ή τα τανκς”. Αισχρό το δίλημμα κύριε. Δεν συγκαλύπτεται με τέτοιες τεχνικές η προδοσία που έγινε σε βάρος του λαού μας. Μια τέτοια δήλωση – απειλή προσβάλει τον κοινό νου. Με τέτοιες δηλώσεις συμβάλλετε κι εσείς στον διασυρμό της δημοσιογραφίας. Δεν έχει άδικο ο λαός που σας βρίζει.

Σχολιάστε