Η χαμένη ευκαιρία και ο αγωγός TAP

Διαβάστε επίσης

Μέσα στις επόμενες 30 μέρες, οι τρεις μεγαλύτεροι μέτοχοι της κοινοπραξίας που θα εκμεταλλευτεί το κοίτασμα φυσικού αερίου Shah Deniz, θα εισέλθουν στο μετοχικό κεφάλαιο του αγωγού ΤΑΡ, αναφέρουν πηγές της κοινοπραξίας από την πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν. Την είδηση αυτή που μένει να επιβεβαιωθεί, έρχεται να συμπληρώσει δήλωση του Τούρκου υπουργού Ενέργειας Taner Yildiz, ο οποίος μετέφερε ενδιαφέρον της χώρας του για συμμετοχή και τουρκικής εταιρείας στον αγωγό.

Έτσι οι αρχικά δύο μέτοχοι του ΤΑΡ που ήταν η νορβηγική Statoil και η ελβετική AXPO, στη συνέχεια έγιναν τρεις με την είσοδο της γερμανικής Ε.ΟΝ και λίγες εβδομάδες πριν την επιλογή του αγωγού, εισήλθε και η βελγική Fluxys. Εκτός από τους παραπάνω, συμφωνήθηκε να εισέλθουν οι τρεις μεγαλύτεροι μέτοχοι της κοινοπραξίας του Shah Deniz, δηλαδή η ΒΡ, η γαλλική Total και η αζέρικη Socar, αυτή δηλαδή που θα εξαγοράσει και το ΔΕΣΦΑ. Οι τρεις τελευταίες που μαζί με τη Statoil εκπροσωπούν τους παραγωγούς φυσικού αερίου, συμφωνήθηκε να εξαγοράσουν μέχρι και το 50% του ΤΑΡ. Έτσι για όλους τους άλλους, ιδρυτικούς και νεώτερους μετόχους, μένει το υπόλοιπο 50%. Ήδη ο επικεφαλής της AXPO Heinz Karrer, δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι η εταιρεία του θα περιοριστεί σε μονοψήφιο ποσοστό από το 42,5% που έχει σήμερα.

Τα παραπάνω περιγράφουν μια έντονη κινητικότητα ως προς το συγκεκριμένο αγωγό που δείχνει το έντονο ενδιαφέρον ενεργειακών εταιρειών για συμμετοχή τους στο έργο. Το ερώτημα είναι τι θα γίνει με ελληνική συμμετοχή. Όπως μας ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ, υπάρχει μία κατ΄αρχήν συμφωνία για είσοδο ελληνικής εταιρείας σε ποσοστό 1-5%. Αυτό όμως θα γίνει μετά την έναρξη της εμπορικής λειτουργίας του αγωγού και με τίμημα που δεν έχει συμφωνηθεί. Γενικώς και αορίστως, προβλέπεται να υπάρξουν ευνοϊκοί όροι για την εξαγορά. Η εξέλιξη αυτή, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί θετική για τα ελληνικά συμφέροντα, καθώς το τίμημα θα είναι σαφώς πολύ υψηλότερο από ότι αν η συναλλαγή γινόταν στο ξεκίνημα του έργου και ασυγκρίτως πολύ υψηλότερο, αν γινόταν την περίοδο που οι εταίροι του ΤΑΡ παρακαλούσαν την Ελληνική ΔΕΠΑ να εισέλθει, έστω με συμβολικό τίμημα στην εταιρεία του αγωγού. Μόνο που τότε οι ελληνικές κυβερνήσεις (και η ΔΕΠΑ) όχι μόνο αγνοούσαν επιδεικτικά το συγκεκριμένο αγωγό, αλλά και η συμπεριφορά τους απέναντι στους ανθρώπους του, δεν τηρούσε καν τα προσχήματα της ευγένειας.

Έτσι χάθηκε και αυτό το τρένο, προς δόξαν της προνοητικότητας των εγχωρίων ιθυνόντων.

Παλαιότερα άρθρα: