Οι ορθολογιστές δημοσιογράφοι δεν κλαψουρίζουν, δεν θυματολογούν, δεν συνωμοσιολογούν…!

1neb51a[1]
Διαβάστε επίσης

Επισημαίνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος

Ήταν πολύ φυσιολογικό, αναγνώστη μου, η ιλαροτραγωδία που αφορά στην πολιτική και ευρύτερα κοινωνική διάσταση της ελληνικής κρίσης να αποκρυσταλλωθεί στο πρωτογενές πεδίο σχηματισμού της κοινής γνώμης, κυριεύοντας τελικώς τον χώρο που την παρήγαγε διαλογικώς (discursively): τον Τύπο και την δημοσιογραφία.

Αυτό το «φυσιολογικό» διέπεται εγγενώς ως αφήγημα από μια δραματική παραδοξότητα, η οποία προσδίδει μάλλον φαρσοειδή χαρακτηριστικά στη σημερινή κρίση του ελληνικού Τύπου. Είναι απολύτως παράδοξο να διαβάζω τα λόγια ενός εκ των ελλήνων κηρύκων του δημοσιογραφικού ορθολογισμού, του Αντώνη Καρακούση, ο οποίος τα χρόνια της κρίσης (ιδιαίτερα στην αρχή) υπερασπίστηκε με σθένος τον οικονομικό ορθολογισμό του νεοφιλελευθερισμού, με την επίσης παράδοξη μορφή του μεταρρυθμιστικού προγράμματος της τρόικας (ακραίος παρεμβατισμός με διαστρέβλωση των κεντρικών αρχών της ελεύθερης αγοράς), ο οποίος σημειώνει: « Αλλά δεν ήταν μόνο η οικονομική κρίση και η τεχνολογική αλλαγή που έθεσαν σε δοκιμασία τις εκδοτικές επιχειρήσεις. Σχεδόν ταυτόχρονα εξελίχθηκαν σημαντικές πολιτικές μετατοπίσεις, οι οποίες επιβάρυναν ακόμη περισσότερο τις συνθήκες για τις παραδοσιακές εκδοτικές επιχειρήσεις. Με την έναρξη της κρίσης κυριάρχησαν ακραίες λαϊκιστικές δυνάμεις, οι οποίες ανέδειξαν την ασημαντότητά τους διά της πολεμικής εναντίον των εφημερίδων και των δημοσιογράφων. Το Mega, o ΔΟΛ και τα πρόσωπα που τα συγκροτούσαν ανεδείχθησαν ως τα μέγιστα κακά του κόσμου τούτου. Ολες οι αμαρτίες της σύγχρονης πολιτικής και οικονομικής ζωής φορτώθηκαν στα παραπάνω εκδοτικά σχήματα. Άλλοτε πολιτικοί των δρόμων, πρόσωπα ιδεοληπτικά και φορτισμένα από το βάρος της ήττας των νιάτων τους, έδρασαν κατά τρόπο εκδικητικό. Έκαναν ό, τι περνούσε από το χέρι τους προκειμένου να σβήσουν μέσα σε δύο χρόνια την ιστορία προσφοράς στα γράμματα, στις τέχνες, στον πολιτισμό, στην οικονομία και στην πολιτική ενός αιώνα. Δρώντας συνδυασμένα και συντονισμένα προπαγάνδισαν χυδαία και προπαρασκεύασαν με όλα τα μέσα κλίμα ρεβανσισμού και αποκαθήλωσης. Εργαλειοποίησαν τη Δικαιοσύνη και τις φορολογικές αρχές χτίζοντας πρώτα κατηγορίες και στη συνέχεια διώξεις. Επί δύο χρόνια τα μέσα ενημέρωσης και ιδιαίτερα οι παραδοσιακοί δημοσιογραφικοί οργανισμοί υβρίζονται σε καθημερινή βάση από υπουργούς, στελέχη και τον Πρωθυπουργό τον ίδιο. Δεν υπάρχει μέρα που να μην εκτοξευθεί κάποιου είδους κατηγορία. Κακά τα ψέματα, το σχέδιο εξόντωσης των ελεύθερων και ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης βρίσκεται τούτο τον καιρό σε πλήρη εξέλιξη».

Ασφαλώς, «κακά είναι τα ψέματα», αλλά υπάρχει κάτι ακόμη χειρότερο: η μεθοδολογική ανεντιμότητα στο βαθμό που συνδυάζεται με την ψυχωτική τύφλωση, εκφραζόμενη ως μία σαφής μορφή θυματοποιητικής αφήγησης στο φάσμα της συνωμοσίας. Ήθελα να ξέρω πώς είναι δυνατόν ο κύριος Καρακούσης και αρκετοί άλλοι δημοσιογράφοι που αρθρώνουν αυτή την μορφή επιχειρημάτων για να δικαιολογήσουν την «κατάρρευση» του Οργανισμού στον οποίο απασχολούνται, να μην αντιλαμβάνονται πως αυτά που σημειώνουν είναι ακριβώς το διαλογικό σχήμα εκείνων που κατηγορούν σαν ιδεοληπτικές, ακραία λαϊκιστικές και ρεβανσιστικές προσωπικότητες! Αυτή δεν είναι σκέψη ενός ορθολογιστή οποιασδήποτε μορφής, αλλά η παράσταση μιας κοινωνικά προβληματικής κουλτούρας βασισμένης στην μισαλλοδοξία και σε κατηγορίες ποδοσφαιροποίησης της αγοράς (: νικητές και ηττημένοι).

Πρόκειται για χαρακτηριστική περίπτωση προσωπικοτήτων που γαλουχήθηκαν με το θυματοποιητικό έως ρεμπέτικο αφήγημα της μεταπολεμικής και μεταδικτατορικής αριστεράς, για να μεταφέρουν αργότερα τα κύρια διαλογικά του χαρακτηριστικά σε ένα φαινομενικά εντελώς διαφορετικό αφήγημα, αυτό της οικονομικής ελευθερίας σε μία αυτορρυθμιζόμενη αγορά, όπου η έννοια της επιχειρηματικότητας αντικαθιστά εκείνη της κοινωνικότητας και της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Κάπως έτσι καταλήγουμε να παρατηρούμε, αντικειμενικά πιστεύω, όλοι οι χαρακτηρισμοί των σημερινών «πικραμένων» δημοσιογράφων και εκδοτών που απευθύνονται στους «εμπαθείς», «ιδεοληπτικούς» εχθρούς τους, να αποτελούν κατηγορίες που χαρακτηρίζουν τους ίδιους. Ο όποιος «ορθολογισμός» τους, λοιπόν, δεν μπορεί παρά να είναι απολύτως πλαστός και συγκυριακός, εκφράζοντας απλώς τη θέση ισχύος τους.

Ένας ορθολογιστής δημοσιογράφος θα είχε (θα έπρεπε να έχει) τα στοιχειώδη πνευματικά/γνωστικά εφόδια για να αντιληφθεί με αντικειμενικούς όρους την δυσμενή κατάστασή του, έστω και στενά στο πλαίσιο της ελληνικής κρίσης – καθώς διεθνώς η κρίση στον Τύπο προηγήθηκε της ελληνικής οικονομικής κρίσης και είχε ασφαλώς αίτια που αφορούν σε τεχνολογικές, πολιτισμικές και οικονομικές μεταβολές που συνδέονται με την πληροφορική επανάσταση και τη σύγχρονη μορφή παγκοσμιοποίησης. Εμφανίζεται να μην έχει αυτά τα εφόδια επειδή το γενικό σύστημα αξιών, στάσεων, συμπεριφορών, προκαταλήψεων, προσδοκιών και προσβλέψεων που δομεί το γνωστικό του μοντέλο δεν έχει στερεή μεθοδολογική βάση. Είναι ένας καιροσκοπισμός που εκδηλώνουν αρκετοί συμπολίτες μας όταν αλλάζουν ή αισθάνονται να αλλάζουν θέση και ρόλο στην κοινωνία. Μόλις βολευτείς και νοιώσεις μέλος της ομάδας των νικητών – σύμφωνα με την κοσμοαντίληψή σου – κατηγορείς απαξιωτικά αυτούς που σε αμφισβητούν σαν ορθολογικώς ηττημένους, εξαιτίας της ανικανότητάς τους να προσαρμοστούν στην αγορά, ενώ μόλις βρεθείς εσύ στη θέση τους, εκφράζεις την ίδια ακριβώς θυματολογία και δαιμονολογία με εκείνους. Τώρα είσαι εσύ ο πικραμένος στη θέση των προηγούμενων πικραμένων, αλλά γι’ αυτό δεν ευθύνεται ούτε η συγκεκριμένη διάσταση της αγοράς και της ηγεμονίας, ούτε ασφαλώς εσύ, όπως υπονοείς. Φταίει ο κακός Άλλος που έτυχε να σε υποσκελίσει εξαιτίας αόριστων «σημαντικών πολιτικών μετατοπίσεων»!

Αν, ωστόσο, είχες οποιαδήποτε επαφή με τον ορθολογισμό ως γενική μεθοδολογία, θα καταλάβαινες πως τίποτε σε ο, τι αφορά στην κρίση του ελληνικού Τύπου δεν ήταν και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχολογίστικων σχέσεων και «κακών χαρακτήρων», θυτών και θυμάτων, «γατών» και λαϊκιστών πολιτικών. Τίποτε! Και αν καταλάβαινες τι σημαίνει αυτό, θα είχες αντιληφθεί πως παράλληλα με την κατάρρευση του οικονομικού οικοδομήματος κάποιων «παραδοσιακών» δημοσιογραφικών οργανισμών στην Ελλάδα, καταρρέει και ο μύθος τους που αναπαριστά την ισχύ τους με τη μορφή των καθοριστικών παρεμβάσεων στην εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία, όπως και με εκείνη της διακηρυγμένης και υπερηφάνως διατυπωμένης διαπλοκής τους.

Η αλήθεια του ορθολογιστή/ποζιτιβιστή – που στο σημείο αυτό δεν διαφέρει από αυτήν όσων διατυπώνουμε τις απόψεις μας στο πλαίσιο του ρεαλιστικού κονστρουκτιβισμού – είναι πως η μέθοδος ορισμού και διαχείρισης της ελληνικής κρίσης από τους παράγοντες της τρόικας ήταν από την αρχή βέβαιον πως θα επέφερε δραματικό πλήγμα καί στον ελληνικό Τύπο, υπερμεγεθύνοντας τα χαρακτηριστικά της παγκόσμιας διάστασης της κρίσης αυτού. Δεν πρόκειται για την πτώχευση του ελληνικού κράτους – που μόλις τώρα διαπιστώνετε(!) – αλλά για τη μορφή της διάσωσης με συντεταγμένη χρεοκοπία κράτους και τραπεζών, με παράλληλη απώλεια της κυριαρχίας των διαπλεκομένων συμφερόντων τουλάχιστον επί του χρηματοπιστωτικού εποικοδομήματος της ελληνικής εθνικής οικονομίας. Δεν ηττήθηκε ο ΔΟΛ, για παράδειγμα, από τους «μοχθηρούς» ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά επλήγη από τη στρατηγική της τρόικας, την οποία η ηγεσία του Οργανισμού με τυφλό πάθος, που το αποκαλούσε «ρεαλισμό», υποστήριξε, ενώ συνεχίζει ακόμα και σήμερα με αντιφάσεις, να υποστηρίζει. Το ότι δεν κατάλαβαν – επειδή δεν μπορούσαν ή επειδή ήταν τρομερά αμετροεπείς για να μπορέσουν – πως θα προέκυπτε στο πλαίσιο της διαδικασίας αναδιάρθρωσης των τραπεζών, σοβαρό ζήτημα αναχρηματοδότησης των επιχειρήσεων Τύπου, ενώ θα αναγκάζονταν εκ των πραγμάτων οι κυβερνήσεις να σκαλίσουν το ζήτημα του αεριτζίδικου υπερδανεισμού τους, είναι ακριβώς σοβαρή ένδειξη έλλειψης ρεαλισμού και θράσους στα όρια της ηλιθιότητας.

Οι εμφανιζόμενοι σήμερα πικραμένοι και αγανακτισμένοι εκδότες και δημοσιογράφοι θα ήταν λιγότερο προκλητικοί προς την ευρύτερη κοινωνία, εάν έδειχναν στοιχεία ανυπόκριτης αυτοκριτικής. Σήμερα βρίσκονται στη θέση πολλών άλλων κοινωνικών ομάδων εργαζομένων, τις οποίες λοιδόρησαν και κατασυκοφάντησαν τα προηγούμενα επτά χρόνια (τουλάχιστον). Με μία τουλάχιστον κρίσιμη διαφορά.

Οι περισσότεροι από τους σημερινούς «πικραμένους», οι οποίοι σε απόλυτη αντίφαση με τις αναφερόμενες μέχρι πρότινος ιδεολογικές παραστάσεις τους, υπαινίσσονται ή καταδηλώνουν σήμερα την ανάγκη άμεσων επιδοτήσεων από το ελληνικό κράτος στον Τύπο, αν είχαν επαφή με τον ορθολογισμό – ποζιτιβισμό στον οποίο αναφέρονται, θα ομολογούσαν με συστολή την αυταπάτη τους, που στηρίχθηκε προφανώς στην πεποίθησή τους πως θα συνεχίσουν να ελέγχουν αυτοί τις κυβερνήσεις σε συνεργασία με τις τράπεζες και όχι η τρόικα. Τώρα βιώνουν το αποτέλεσμα της αυταπάτης τους, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους στην Ιρλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, όπου ο Τύπος υπήρξε σοβαρός από την αρχή, δίχως ούτε στιγμή να ενδώσει σε αντιδραστικού χαρακτήρα συμπεριφορές, όπως δυστυχώς συνέβη στην Ελλάδα.

Στον βαθμό που οι περισσότεροι από τους σημερινούς «πικραμένους» δημοσιογράφους και εκδότες θεωρούσαν ότι η καταστροφή σε ανθρώπινο και οικονομικό κεφάλαιο που επέφερε η δραστική παρέμβαση της τρόικας στα ελληνικά πράγματα, ήταν «κακή» – αν όχι καλή – και αναγκαία συνθήκη για την εξυγίανση των οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων, δεν θα ήταν τουλάχιστον ανακόλουθοι αν θεωρούσαν σήμερα πως ακριβώς με την ίδια λογική η καταστροφή «παραδοσιακών» εκδοτικών οργανισμών είναι μία εξίσου προοδευτική απορρύθμιση…

Παλαιότερα άρθρα:

48 απαντήσεις στο “Οι ορθολογιστές δημοσιογράφοι δεν κλαψουρίζουν, δεν θυματολογούν, δεν συνωμοσιολογούν…!”

  1. I simply want to tell you that I am just newbie to weblog and truly loved you’re website. Very likely I’m want to bookmark your blog . You certainly have superb articles and reviews. Thanks a lot for sharing your blog.

  2. The very heart of your writing while sounding reasonable at first, did not really sit very well with me after some time. Somewhere throughout the sentences you were able to make me a believer but only for a while. I nevertheless have got a problem with your jumps in logic and one would do well to help fill in those gaps. In the event you actually can accomplish that, I could surely be fascinated.

  3. I have noticed that online diploma is getting favorite because getting your college degree online has turned into a popular selection for many people. A huge number of people have definitely not had a chance to attend a conventional college or university however seek the improved earning possibilities and career advancement that a Bachelor Degree provides. Still others might have a diploma in one course but would choose to pursue one thing they now possess an interest in.

  4. Nice post. I discover something more challenging on diverse blogs everyday. It will always be stimulating you just read content using their company writers and practice a little from their website. I’d would prefer to apply certain with all the content on my small weblog no matter whether you don’t mind. Natually I’ll supply you with a link with your internet weblog. Appreciate your sharing.

  5. I simply intend to share it with you that I am new to having a blog and incredibly adored your information. Likely I am probably to store your blog post . You definitely have great article material. Like it for discussing with us all of your site information

  6. Admiring the time and energy you put into your website and detailed information you provide. It’s great to come across a blog every once in a while that isn’t the same out of date rehashed information. Excellent read! I’ve saved your site and I’m adding your RSS feeds to my Google account.

  7. I really desire to inform you that I am new to wordpress blogging and extremely enjoyed your site. Very likely I am inclined to save your blog post . You certainly have wonderful article content. Be Grateful For it for giving out with us your current domain document

  8. I really desire to tell you that I am new to writing a blog and thoroughly cherished your article. Very possible I am likely to save your blog post . You seriously have wonderful article blog posts. Truly Appreciate it for giving out with us your internet site article

  9. Thanks for giving your ideas. I might also like to say that video games have been ever evolving. Today’s technology and improvements have helped create authentic and active games. These types of entertainment video games were not as sensible when the concept was first being experimented with. Just like other styles of know-how, video games as well have had to progress by means of many generations. This itself is testimony for the fast development of video games.

  10. Good – I should definitely pronounce, impressed with your site. I had no trouble navigating through all tabs as well as related info ended up being truly easy to do to access. I recently found what I hoped for before you know it at all. Quite unusual. Is likely to appreciate it for those who add forums or anything, web site theme . a tones way for your client to communicate. Excellent task..

  11. Hello there! Quick question that’s totally off topic. Do you know how to make your site mobile friendly? My blog looks weird when viewing from my iphone4. I’m trying to find a template or plugin that might be able to correct this issue. If you have any recommendations, please share. Cheers!

  12. I do agree with all of the ideas you’ve presented in your post. They are very convincing and will certainly work. Still, the posts are too short for starters. Could you please extend them a little from next time? Thanks for the post.

Σχολιάστε