Τα τρία «αμαρτήματα» της Ελλάδας στην επίσκεψη Ερντογάν

erdogan-deipno
Διαβάστε επίσης

Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Ενώ ο σκοπός της επίσκεψης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα είναι σαφέστατος και συγκεκριμένος, αυτό το οποίο μένει να διευκρινιστεί είναι ο λόγος της πρόσκλησης.

Κατά μία εκτίμηση η επίσκεψη «εκβιάστηκε» από την τουρκική πλευρά, κατά μια άλλη εντάσσεται στους επικοινωνιακούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης Τσίπρα προκειμένου να μετατοπίσει το κέντρο βάρους της δημόσιας συζήτησης μακριά από τους πλειστηριασμούς και τον προϋπολογισμό.

Ανεξαρτήτως της πολιτικής οπτικής με την οποία το θέμα αντιμετωπίζεται, η τελική επίγευση της επίσκεψης μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά πικρή για την ελληνική διπλωματία και τα εθνικά συμφέροντα καθώς υποπέσαμε σε τρία -ελπίζω όχι θανάσιμα- αμαρτήματα.

Το πρώτο αφορά στην πρόσκληση καθεαυτή και την προετοιμασία -προσυνεννόηση μεταξύ των δύο υπουργείων Εξωτερικών. Από τα χρόνια που έζησα στην Ουάσινγκτον, δεν θυμάμαι ποτέ επίσημη επίσκεψη Αμερικανού προέδρου η οποία να μην είχε εκ προοιμίου προβλέψιμα μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Το δεύτερο ήταν η στάση του Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος προφανώς ζήλεψε τη δόξα του Κωστή Στεφανόπουλου στην ιστορική του προσφώνηση προς τον Μπιλ Κλίντον. Δυστυχώς όμως για εκείνον, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν διαθέτει την αντίστοιχη αβρότητα και δεν είχε καμία πρόθεση να ζητήσει συγγνώμη για τίποτε, όπως έκανε ο τότε Αμερικανός πρόεδρος για το θέμα της χούντας.

Στην Ελλάδα τα τελευταία 16 χρόνια που ζω καμία επίσκεψη ηγέτη κράτους δεν έχει οδηγήσει σε μετρήσιμα αποτελέσματα.

Ας υποθέσουμε όμως οτι ο πατριωτικός και επιστημονικός του ζήλος δεν του επέτρεψαν να τηρήσει το πρωτόκολλο. Το ερώτημα είναι γιατί αφού ξεκίνησε μια τέτοια αντιπαράθεση δεν την έφτασε ως το τέλος και στην αντιφώνηση «θυμήθηκε» οτι είναι ανεύθυνος άρχων. Διότι η αναφορά έγινε ενώπιον της ελληνικής κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργού των Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, τον οποίο επικαλέστηκε δύο φορές. Άρα το λογικό συμπέρασμα είναι οτι ο Πρόεδρος εκείνη τη στιγμή εξέφραζε τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Αυτό που δεν είναι σαφές είναι αν ο κ. Παυλόπουλος με την τοποθέτησή του επιχειρούσε να «συμμαζέψει» λάθη και αμαρτίες του κ. Κοτζιά τα οποία πραγματοποιήθηκαν στα τέλη Οκτωβρίου κατά την επίσκεψη προετοιμασίας του υπ. Εξωτερικών στην Άγκυρα ή απλά παρασύρθηκε επικοινωνιακά.

Το τρίτο αμάρτημα έχει να κάνει με τον γενικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι προκλήσεις Ερντογάν σε σχέση με την μειονότητα στη Θράκη. Διότι ναι μεν ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε οτι το θέμα του μουφτή είναι εσωτερικό της Ελλάδας, δεν υπενθύμισε ωστόσο στον συνομιλητή του πως πάνω από 100.000 Έλληνες στην Πόλη την Ίμβρο και την Τένεδο για τους οποίους επίσης έχει ρητές προβλέψεις η Συνθήκη της Λωζάννης, εκδιώχθηκαν βίαια.

Και εν πάση  περιπτώσει αν ο Ερντογάν θέλει αναθεώρηση και επικαιροποίηση της Συνθήκης, να ξεκινήσουμε ζητώντας πίσω την… Ανατολική Θράκη. Τρέλα θα μου πείτε. Αν όμως οι γείτονες θέλουν να πουλήσουν τρέλα για θέματα που θεωρούσαμε εδώ και έναν αιώνα ρυθμισμένα τότε να το κάνουμε και εμείς και να το κάνουμε σωστά.

Επειδή λοιπόν ο Ερντογάν του 2017 δεν έχει καμία σχέση με τον Ερντογάν του 2004, απαιτείται ιδαίτερη προσοχή στον χειρισμό ενός ηγέτη που πλέον χαρακτηρίζεται ως μη προβλέψιμος και μη ορθολογικός από τις υπηρεσίες ασφαλείας των μεγάλων δυνάμεων.

Αν όντως λοιπόν η τουρκική πλευρά επιθυμεί μια ολική αναθεώρηση της Συνθήκης Λωζάννης και όχι απλά το αναμάσημα ενός θέματος εσωτερικής κατανάλωσης, δεν καταλαβαίνω γιατί το ελληνικό πολιτικό σύστημα ομονοεί σε μια στάση ηττοπάθειας. Οι ελληνικές θέσεις είναι γνωστές και πολύ επεξεργασμένες  για τα ζητήματα του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας. Αν λοιπόν έχουμε να συζητήσουμε κάτι αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εφαρμογή της, είτε διμερώς είτε ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Δυστυχώς για την Τουρκία η οποιαδήποτε διμερής συζήτηση πρέπει να γίνει με συγκεκριμένους κανόνες και αυτοί είναι οι διεθνείς συνθήκες και η γενικώς εφαρμοσμένες πρακτικές των κρατών που τις συνοδεύουν.

Συνεπώς η ελληνική πλευρά δεν έχει λόγο να παίζει αμυντικά και να ανέχεται τις προκλήσεις.

Από την επίσκεψη αυτή λοιπόν, ας κρατήσουμε μόνο την προφορική διαβεβαίωση του Ερντογάν οτι δεν εποφθαλμιά τα εδάφη της Ελλάδας. Από τη στιγμή που η γεωγραφία δεν αλλάζει, μέσα από την επιπολαιότητα και την κακή προετοιμασία αυτής της επίσκεψης , τουλάχιστον το ελληνικό πολιτικό σύστημα ας διδαχθεί για την επόμενη φορά.

 

ΥΓ.Μετά από αυτό το τραγικό διήμερο απορώ ποια ομάδα φωστήρων στο ΥΠ.ΕΞ. και το Μέγαρο Μαξίμου είχαν την φαεινή ιδέα της πρόσκλησης αυτού του ανθρώπου η οποία απλώς μας θύμισε οτι τελικά αυτά που μας χωρίζουν είναι πολύ περισσότερα από όσα μας ενώνουν.

Παλαιότερα άρθρα:

29 απαντήσεις στο “Τα τρία «αμαρτήματα» της Ελλάδας στην επίσκεψη Ερντογάν”

  1. I simply want to say I’m very new to blogging and truly enjoyed this web-site. Very likely I’m going to bookmark your website . You really have remarkable articles and reviews. Thank you for revealing your web site.

  2. Tremendous write-up! I truly were pleased with all of the browsing. I’m hoping to view far more of you. I believe that you’ve fabulous information into together with idea. My group is exceptionally empowered utilizing this information and facts.

  3. I really hope to share it with you that I am new to writing a blog and absolutely adored your work. Very possible I am inclined to save your blog post . You really have wonderful article blog posts. Value it for expressing with us the best website post

  4. Wonderful story, reckoned we could combine a number of unrelated data, nonetheless definitely really worth taking a search, whoa did one particular master about Mid East has got extra problerms as well.

  5. Woah! I’m really enjoying the template/theme of this website. It’s simple, yet effective. A lot of times it’s tough to get that “perfect balance” between usability and visual appearance. I must say you’ve done a superb job with this. In addition, the blog loads extremely fast for me on Opera. Outstanding Blog!

  6. Interesting article. It is unfortunate that over the last 10 years, the travel industry has already been able to to deal with terrorism, SARS, tsunamis, flu virus, swine flu, and the first ever real global economic collapse. Through everthing the industry has proven to be solid, resilient along with dynamic, locating new approaches to deal with difficulty. There are constantly fresh challenges and chance to which the industry must all over again adapt and react.

  7. I’ve been exploring for a little for any high-quality articles or blog posts on this sort of area . Exploring in Yahoo I at last stumbled upon this web site. Reading this information So i am happy to convey that I have an incredibly good uncanny feeling I discovered just what I needed. I most certainly will make sure to do not forget this web site and give it a glance on a constant basis.

  8. I have been surfing on-line more than 3 hours lately, but I never found any fascinating article like yours. It is lovely worth enough for me. In my view, if all web owners and bloggers made good content as you probably did, the web might be a lot more helpful than ever before. “Nothing will come of nothing.” by William Shakespeare.

  9. I am glad for writing to let you understand what a wonderful discovery my wife’s daughter experienced reading through your web site. She picked up too many details, which include how it is like to have an excellent giving nature to get many people effortlessly learn about various hard to do subject areas. You undoubtedly surpassed readers’ expected results. Many thanks for giving those practical, trustworthy, informative and fun tips on the topic to Tanya.

  10. Simply desire to say your article is as amazing. The clarity in your post is simply spectacular and i can assume you are an expert on this subject. Well with your permission let me to grab your feed to keep updated with forthcoming post. Thanks a million and please carry on the rewarding work.

Σχολιάστε